Αρχική Επιτροπής Ανταγωνισμού ΠΟΛΥΜΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΑ ΑΡ. ΑΠΟΦΑΣΗΣ: 3850/2010
ΠΟΛΥΜΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΑ ΑΡ. ΑΠΟΦΑΣΗΣ: 3850/2010 PDF Print E-mail
There are no translations available.

Πνευματική ιδιοκτησία σκηνοθέτη οπτικοακουστικού έργου – Χρήση τμημάτων οπτικοακουστικών έργων σε τηλεοπτική εκπομπή και τηλεοπτική μετάδοση – Άδεια σκηνοθέτη δημιουργού – Περιουσιακό δικαίωμα του δημιουργού για την χρήση τμημάτων των έργων του διαμέσου του διαδικτύου – Ανάρτηση τμημάτων έργου του σκηνοθέτη άνευ αδείας του σε διαδικτυακό τόπο τηλεοπτικής εκπομπής – Παθητική νομιμοποίηση


*


Δικαστές: Ιωάννης Τζιμπλάκης, Πρόεδρος Πρωτοδικών, Ευαγγελία Μουστάκα, Πρωτοδίκης – Εισηγήτρια, Ευδοξία Πιστιόλα, Πρωτοδίκης

Δικηγόρος του γραφείου μας: Αγγελική Αντωνέα


*     *     *     *     *

 

ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ
ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων I παρ. 1, 2 παρ. 1, 4 παρ. 1, 3 και 12 παρ. 2 του ν. 2123/93 «περί πνευματικής ιδιοκτησίας, συγγενικών δικαιωμάτων και πολιτιστικών θεμάτων» προκύπτει ότι οι πνευματικοί δημιουργοί με τη δημιουργία του έργου, αποκτούν σ’ αυτό πνευματική ιδιοκτησία, που περιλαμβάνει, ως αποκλειστικά και απόλυτα δικαιώματα, αφενός το δικαίωμα εκμετάλλευσης αυτού (περιουσιακό δικαίωμα) και αφετέρου το δικαίωμα της προστασίας του προσωπικού τους δεσμού (ηθικό δικαίωμα) προς το έργο, όπως το τελευταίο (έργο) προσδιορίζεται λεπτομερώς στη διάταξη του άρθρου 2 παρ. 1 του παραπάνω νόμου. Ως έργο νοείται κάθε πρωτότυπο πνευματικό δημιούργημα λόγου, τέχνης ή επιστήμης, που εκφράζεται με οποιαδήποτε μορφή και ιδίως τα γραπτά ή προφορικά κείμενα, τα θεατρικά έργα. Το άρθρο 3 του ν. 2121/1993 ορίζει εις μεν την παρ. 1 ότι «1. Το περιουσιακό δικαίωμα δίνει στους δημιουργούς ιδίως την εξουσία (δικαίωμα) να επιτρέπουν ή να απαγορεύουν α) την εγγραφή και την άμεση ή έμμεση προσωρινή ή μόνιμη αναπαραγωγή των έργων τους με οποιοδήποτε μέσο και μορφή, εν όλω ή εν μέρει ζ) τη μετάδοση ή αναμετάδοση των έργων τους στο κοινό με τη ραδιοφωνία και την τηλεόραση, με ηλεκτρομαγνητικά κύματα ή με καλώδια ή με άλλους υλικούς αγωγούς ή με οποιονδήποτε άλλο τρόπο, παραλλήλως προς την επιφάνεια της γης ή μέσω δορυφόρων, η) την παρουσίαση στο κοινό των έργων τους, ενσυρμάτως ή ασυρμάτως ή με οποιονδήποτε άλλο τρόπο, καθώς και να καθιστούν προσιτά τα έργα τους στο κοινό κατά τρόπο ώστε οποιοσδήποτε να έχει πρόσβαση στα έργα αυτά, όπου και όταν επιλέγει ο ίδιος. Τα δικαιώματα αυτά δεν αναλώνονται με οποιαδήποτε πράξη παρουσίασης στο κοινό με την έννοια της παρούσας ρύθμισης». Εις δε την παρ. 2 του ίδιου άρθρου ότι «Δημόσια θεωρείται κάθε χρήση ή εκτέλεση ή παρουσίαση του έργου, που κάνει το έργο προσιτό σε κύκλο προσώπων ευρύτερο από το στενό κύκλο της οικογένειας και το άμεσο κοινωνικό περιβάλλον, ανεξαρτήτως από το αν τα πρόσωπα αυτού του ευρύτερου κύκλου βρίσκονται στον ίδιο ή σε διαφορετικούς χώρους». Με την παραπάνω διάταξη του άρθρου 3 παρ. 1 στοιχ. η΄ του ν. 2121/1993, όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 81 του νόμου 3057/2002, μεταφέρθηκε στο εσωτερικό δίκαιο η Οδηγία 2001/29/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 22 Μαΐου 2001. Στην εικοστή τρίτη αιτιολογική σκέψη της οδηγίας αυτής ορίζεται ότι το δικαίωμα του δημιουργού να παρουσιάζει το έργον του στο κοινό θα πρέπει να θεωρηθεί ότι καλύπτει κάθε παρουσίαση στο κοινό το οποίο δεν παρίσταται στον τόπο της παρουσίασης και θα πρέπει να καλύπτει κάθε σχετική μετάδοση ή αναμετάδοση ενός έργου στο κοινό με ενσύρματα ή ασύρματα μέσα, συμπεριλαμβανομένης της ραδιοτηλεοπτικής εκπομπής. Εξάλλου η διεξαγωγή της δίκης μεταξύ των φορέων της επίδικης έννομης σχέσης, επιβάλλεται με κριτήρια τους αγωγικούς ισχυρισμούς. Για την νομιμοποίηση αρκεί ο ισχυρισμός του ενάγοντα ότι αυτός και ο εναγόμενος είναι τα υποκείμενα της επίδικης έννομης σχέσης, χωρίς να ασκεί επιρροή αν αυτός είναι αναληθής. Αν όμως αποδειχθεί η αναλήθεια του ισχυρισμού αυτού τότε η αγωγή θα απορριφθεί όχι για έλλειψη νομιμοποίησης αλλά ως αβάσιμη για ανυπαρξία του επιδίκου δικαιώματος. Εν όψει της φύσης της νομιμοποίησης ως διαδικαστικής προϋπόθεσης της δίκης για κάθε αίτηση παροχής έννομης προστασίας, η από τον εναγόμενο, αμφισβήτηση των επικαλούμενων από τον ενάγοντα θεμελιωτικών της νομιμοποίησης του περιστατικών, συνιστά όχι ένσταση έλλειψης νομιμοποίησης, αλλά άρνηση της βάσης της αγωγής του ενάγοντα, ο οποίος και φέρει προς τούτο το βάρος απόδειξης (ΕφΑθ 8107/2001, ΕφΘεσ 2208/2000 Νόμος).
Με την υπό κρίση αγωγή του ο ενάγων εκθέτει ότι είναι σκηνοθέτης και δημιουργός των οπτικοακουστικών έργων με τίτλους ……… και ……… συνολικής διάρκειας ……… δευτερολέπτων και ότι η εναγομένη η οποία έχει την ιδιοκτησία, διαχείριση και εκμετάλλευση του τηλεοπτικού σταθμού με τον τίτλο ……… μετέδωσε την ……… χωρίς νόμιμο δικαίωμα, ήτοι χωρίς την απαιτούμενη από το νόμο περί πνευματικής ιδιοκτησίας άδειά του, στον ανωτέρω τηλεοπτικό σταθμό την εβδομαδιαία τηλεοπτική εκπομπή με τίτλο ………, παραγωγής της, στην οποία ενσωματώθηκαν τμήματα (σκηνές / πλάνα) από τα ανωτέρω οπτικοακουστικά του έργα. Ότι ομοίως χωρίς νόμιμο δικαίωμα και χωρίς την άδεια του, ως δημιουργού, στον τηλεοπτικό σταθμό της εναγομένης στις ……… χρησιμοποιήθηκαν τμήματα (σκηνές / πλάνα ) από τα προαναφερόμενα έργα του στα πλαίσια της εκπομπής παραγωγής της εναγομένης ……… και ότι τέλος στην τηλεοπτική εκπομπή της εναγομένης, με τον τίτλο ………, μεταδόθηκε στον τηλεοπτικό της σταθμό την ……… και σε επανάληψη την ……… τμήμα από το οπτικοακουστικό του έργο με τίτλο ………. Ότι η εναγομένη εκ των υστέρων συνήψε το από ……… ιδιωτικό συμφωνητικό με το οποίο αναγνώρισε τον ενάγοντα ως πνευματικό δημιουργό των ανωτέρω οπτικοακουστικών έργων και του κατέβαλε την ανάλογη αμοιβή για την εκμετάλλευση και χρήση τους στις εν λόγω εκπομπές. Ότι μετά απ’ αυτά, ο ενάγων διαπίστωσε ότι η εναγομένη έχει εγκαταστήσει ιστοσελίδες στο διαδίκτυο στην ηλεκτρονική διεύθυνση ……… ιδιοκτησίας, διαχείρισης και εκμετάλλευση αυτής. Ότι ειδικότερα κατά το χρονικό διάστημα από ……… έως ………, η εναγομένη είχε αναρτήσει στην προαναφερόμενη ιστοσελίδα της τις τηλεοπτικές εκπομπές παραγωγής της, με τίτλο ……… και ……… καθιστώντας τα ενσωματωμένα σ’ αυτές τμήματα των έργων του προσβάσιμα σε ανυπολόγιστο αριθμό προσώπων χρηστών του διαδικτύου χωρίς όμως να έχει την άδεια του ενάγοντος δημιουργού για τη χρήση και εκμετάλλευσή τους. Με βάση αυτό το ιστορικό ζητεί, μετά το νομότυπο περιορισμό του καταψηφιστικού αιτήματος της αγωγής εν μέρει σε αναγνωριστικό, που έλαβε χώρα, τόσο δια δηλώσεως της πληρεξούσιας δικηγόρου του, που καταχωρήθηκε στα πρακτικά, όσο και δια των εγγράφων προτάσεών του (άρθρα 223, 294, 295 παρ. 1 και 297 ΚΠολΔ) με απόφαση που θα κηρυχθεί προσωρινά εκτελεστή, να υποχρεωθεί η εναγομένη να του καταβάλει ως αποζημίωση το ποσό των 30.000,00 ευρώ, άλλως και όλως επικουρικά το ποσό των 29.094,00 ευρώ, όπως αυτά αναλυτικά εκτίθενται στην αγωγή, και το ποσό των 10.000,00 ευρώ ως χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης, να αναγνωριστεί ότι η εναγομένη οφείλει να του καταβάλει το ποσό των 28.188,00 ευρώ ως αποζημίωση και το ποσό των 30.000,00 ευρώ ως χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης, για τους ίδιους ως άνω λόγους άλλως και επικουρικά να υποχρεωθεί να του καταβάλει το ποσό των 29.094,00 ευρώ κατά το οποίο η εναγομένη κατέστη αδικαιολογήτως πλουσιότερη σε βάρος της περιουσίας του, με το νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής μέχρι την εξόφληση.
Μ’ αυτό το περιεχόμενο και αιτήματα η αγωγή παραδεκτώς εισάγεται για να συζητηθεί ενώπιον του αρμοδίου τούτου καθ’ ύλην και κατά τόπον Δικαστηρίου (άρθρα 7, 9, 18 παρ. 1, 22 ΚΠολΔ) κατά την τακτική διαδικασία. Είναι ορισμένη και νόμιμη στηριζόμενη στις διατάξεις των άρθρων 65 παρ. 2 Ν. 2121/1993, 57, 59, 297, 298, 914, 932 ΑΚ, 70, 176 ΚΠολΔ, για το παραδεκτό της συζήτησής της α) τηρήθηκε η προβλεπόμενη από τη διάταξη του άρθρου 214 Α ΚΠολΔ νόμιμη προδικασία (βλ. την από 29.10.2009 μονομερή δήλωση διαπίστωσης της αποτυχίας της απόπειρας εξώδικης επίλυσης της διαφοράς της πληρεξούσιας δικηγόρου του ενάγοντος) και β) καταβλήθηκε το ανάλογο τέλος δικαστικού ενσήμου (……… αγωγόσημα με τα επικολληθέντα κινητά ένσημα υπέρ τρίτων).
Η εναγομένη με τις νομοτύπως κατατεθείσες προτάσεις της αρνείται αιτιολογημένα την αγωγή και περαιτέρω ισχυρίζεται ότι ελλείπει η παθητική νομιμοποίηση στο πρόσωπο της διότι δεν είναι η ιδιοκτήτρια ούτε διαχειρίστρια του ένδικου διαδικτυακού τόπου και ότι ειδικότερα ο διαδικτυακός τόπος, ήτοι η ηλεκτρονική διεύθυνση και η ιστοσελίδα ……… ανήκει στην ανώνυμη εταιρεία με την επωνυμία ……….
Ο ισχυρισμός αυτός συνιστά άρνηση της βάσης της αγωγής.
Από την εκτίμηση των ενόρκων καταθέσεων των μαρτύρων απόδειξης και ανταπόδειξης που εξετάστηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου και περιέχονται στα ταυτάριθμα με την απόφαση πρακτικά δημόσιας συνεδρίασής του, τις με αριθμούς ………, ……… και ……… ένορκες βεβαιώσεις μαρτύρων ενώπιον των συμβολαιογράφων Αθηνών, ……… και ………, η πρώτη και οι δύο δεύτερες αντίστοιχα, οι οποίες ελήφθησαν μετά από εμπρόθεσμη και νόμιμη κλήτευση του αντιδίκου και από όλα τα έγγραφα που νομίμως προσκομίζουν οι διάδικοι αποδεικνύονται κατά την κρίση του Δικαστηρίου τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: Η εναγομένη ανώνυμη εταιρεία με την επωνυμία ……… και τον διακριτικό τίτλο ……… που εδρεύει στο ……… είναι ιδιοκτήτρια του τηλεοπτικού σταθμού πανελλαδικής εμβέλειας με τον τίτλο ………. Ο δικτυακός τόπος ……… είναι ιδιοκτησίας, διαχείρισης και εκμετάλλευσης της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία ……… με τον διακριτικό τίτλο ……… (βλ. ΦΕΚ τεύχος ΤΑΕ & ΕΠΕ ……… περί σύστασης της ανωτέρω και ……… τεύχος ΤΑΕ & ΕΠΕ), και όχι της εναγομένης. Η εναγομένη παρήγαγε δύο εκπομπές με τίτλους ……… και ……… στις οποίες χρησιμοποίησε τμήματα από δύο οπτικοακουστικά έργα του ενάγοντος σκηνοθέτη με τίτλους ……… και ……… για τη χρήση των οποίων είχε ήδη συνάψει εγγράφως σύμβαση με τον ενάγοντα και κατέβαλε σ’ αυτόν ως δημιουργό εύλογη αμοιβή για τη χρήση για εκμετάλλευσή τους κατά τις διατάξεις περί προστασίας πνευματικής ιδιοκτησίας. Ακολούθως, τοποθετήθηκαν στην ιστοσελίδα ……… οι συγκεκριμένες εκπομπές, όπου είναι δυνατή η πρόσβαση κατόπιν αναζήτησης στον επισκέπτη της. Ωστόσο, κατά τα εκτιθέμενα στην αγωγή, ο ενάγων στηρίζει το δικαίωμά του στο ότι η εναγομένη ως ιδιοκτήτρια και διαχειρίστρια του ανωτέρω δικτυακού τόπου, χωρίς την άδεια του ως δημιουργού - σκηνοθέτη τοποθέτησε στην ιστοσελίδα ……… τις συγκεκριμένες εκπομπές με τμήματα των έργων του. Όμως, όπως προαναφέρθηκε, η προαναφερόμενη ιστοσελίδα δεν είναι ιδιοκτησίας της εναγομένης και ως εκ τούτου πρέπει η αγωγή να απορριφθεί ως ουσιαστικά αβάσιμη ως προς αυτήν λόγω έλλειψης παθητικής νομιμοποίησης, γενομένου δεκτού του ισχυρισμού της. Τα δικαστικά έξοδα της εναγομένης πρέπει να επιβληθούν σε βάρος του ενάγοντος λόγω της ήττας του (άρθρ. 176 ΚΠολΔ) κατά τα οριζόμενα στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Δικάζει αντιμωλία των διαδίκων.
Απορρίπτει την αγωγή.
Καταδικάζει τον ενάγοντα στη δικαστική δαπάνη της εναγομένης την οποία προσδιορίζει στο ποσό των τριακοσίων εβδομήντα πέντε (375,00) ευρώ.