Δικαστές: Χριστόδουλος Κυρτσίδης, Πρόεδρος Πρωτοδικών, Αντωνία Κορφιάτη, Μαρία Γκιαούρη

Δικηγόρος του γραφείου μας: Κυριάκος Μακαρώνας σε συνεργασία με τον δικηγόρο Καβάλας Οδυσσέα Καραγιαννακίδη

*       *       *       *       *

Με την υπό στοιχείο Α΄ αγωγή η ενάγουσα εκθέτει ότι η εναγόμενη ανέλαβε από το Ελληνικό Δημόσιο το έργο «Κατασκευής Οδού Σύνδεσης Κρηπιδώματος Αγίου Νικολάου με Επαρχιακή Οδό Μύρινας – Μούδρου», στο Νησί της Λήμνου και η ίδια ανέλαβε την παραγωγή αδρανών υλικών με την εγκατάσταση σπαστηροτριβείου στη Λήμνο. Ότι μετά από διαπραγματεύσεις συμφώνησε στην Καβάλα, προφορικά μέσα Νοεμβρίου 2004, να παράγει για λογαριασμό της εναγομένης, σκύρα τουλάχιστον 35.000 μ³ και 3Α τουλάχιστον 35.000 μ³, ενώ με ποινική ρήτρα προβλέφθηκε πως εάν ο εργοδότης (εναγόμενη) παραλάβει τα υλικά αυτά μειωμένα κάτω του 50% των πιο πάνω ποσοτήτων, τότε υποχρεούται λόγω ποινικής ρήτρας να καταβάλει στον υπεργολάβο (ενάγουσα) αποζημίωση, ίση με το ποσό που αντιστοιχεί στα έξοδα μεταφοράς, εγκατάστασης και απομάκρυνσης του συγκροτήματος του σπαστήρα που ενδεικτικά ορίζονται στο ποσό των 10.000 €, ο χρόνος δε της θραύσης ορίστηκε σε 70 εργάσιμες ημέρες. Ότι η τιμή για το σκύρο συμφωνήθηκε στο ποσό των 2,64 €/μ³ παραχθέντος σκύρου και με προφορική συμφωνία στο ποσό των 4,40 € για κάθε κυβικό μέτρο 3Α συν Φ.Π.Α. Περαιτέρω, ότι συμφωνήθηκε να εκμισθώσει στην εναγόμενη ένα μηχάνημα (φορτωτή) τύπου CAT 980 C, τον οποίο θα χρησιμοποιούσε κατά την εκτέλεση του ως άνω έργου της, αντί του ποσού των 295%, συν τον ΦΠΑ, για κάθε οχτώ ώρες απασχόλησης του μηχανήματος. Οι δαπάνες λειτουργίας και συντήρησης του μηχανήματος, όπως καύσιμα, λιπαντικά-δαπάνες μισθοδοσίας του χειριστή, θα βάραιναν την ενάγουσα. Ότι επιπλέον συμφώνησε με την εναγόμενη να της εκμίσθωσε» τέσσερα φορτηγά αυτοκίνητα της, για τις εργασίες επιχωμάτωσης, αντί του ποσού των 0,44 € συν ΦΠΑ για κάθε μεταφερόμενο κυβικό μέτρο μεταφερομένου χώματος, ενώ η αμοιβή των οδηγών, τα έξοδα λειτουργίας και συντήρησης, όπως εργατικά,, πετρέλαια, λιπαντικά, ζημίες κ.λ.π. να βαρύνουν την εναγομένη, η οποία θα ήταν και υπεύθυνη για την αποκατάσταση των ζημιών, οι οποίες τυχόν θα προερχόταν από κακή χρήση των αυτοκινήτων. Περαιτέρω, εκθέτει ότι στις 28.2.2005 συμφώνησε με την εναγόμενη, που εκπροσωπείται από τον …………… όπως τα υλικά προδιαλογής που υπολογιζόταν σε ποσοστό 20% επί των παραχθησομένων ποσοτήτων σκύρων και 3Α, να τα παραλαμβάνει η εναγόμενη και να τα χρησιμοποιεί στο έργο της. Ότι η ίδια παρήγαγε α) Σκύρα 52000 μ³ Χ 2,64 € το μ³» 137.280 € και με τον Φ.Π.Α. «161.990,4 €. Έναντι του ποσού αυτού εξέδωσε τα αντίστοιχα τιμολόγια, αξίας,: 161.621,6268 €, β) Υλικό 3Α: 16402 μ³ υλικού 3Α. Χ 4,40 € το μ³ « 72.168,8 € και με τον ΦΠΑ, αξίας 86.678,384 €. Έναντι του ποσού αυτού εξέδωσε τα αντίστοιχα τιμολόγια και συνολικά από τις ανωτέρω αιτίες δικαιούται αμοιβή 247.668,784 €, γ) ότι από υπαιτιότητα της εναγομένης η οποία της παρέδωσε υλικά προς θραύση κάτω του 80% κατέπεσε εις βάρος της η συμφωνηθείσα ποινική ρήτρα, ύψους 10.000 €, δ) ότι εξαιτίας υπαιτιότητας των προστηθέντων της εναγομένης υπέστη ζημία το εμπρόσθιο μέρος του σπαστήρα η οποία (ζημία) ανέρχεται στο ποσό των 11.736,44 € και με τον ΦΠΑ 12944,5 €, δαπάνη που. κατά τη συμφωνία τους βαρύνει την εναγόμενο. Περαιτέρω, ότι η εναγόμενη χρησιμοποίησε τον φορτωτής της ενάγουσας επί 124,5 ημέρες και επομένως της οφείλει (124,5 ημέρες Χ 295 € την ημέρα =) 36.727,5 € και με τον ΦΠΑ 43705.725 €. Ότι από τη χρήση των εκμισθωμένων φορτηγών, με τα οποία μεταφέρθηκαν 69.795 μ³ χωμάτων δικαιούται αμοιβή 69.795μ³ Χ 0,44 € 30.709.8 €, ενώ από υπαιτιότητα και δη αμέλεια, των προστηθέντων από την εναγόμενη οδηγών, δύο εκ των φορτηγών υπέστησαν βλάβες για τις οποίες κατέβαλε 10.789,22 € και απώλεσε εισοδήματα 22ημ. Χ 88 € την ημέρα 1.936 €, από την ακινησία ενός φορτηγού, Ότι από την αξία των υλικών προδιαλογέα τα οποία υπολογίζονται σε ποσοστό 20% επί της παραγόμενης ποσότητας σκύρων και 3Α οφείλεται σε αυτή το ποσό των 11.139,69 μ³ Χ 2,64 € = 29.408,54 € συν Φ.Π.Α 34.996,16 €. Ότι εκ των ανωτέρω οφειλομένων συνολικά 393.008,254 €, η εναγόμενη της κατέβαλε 159.470,63 € και της οφείλει 233.537.62 €, το οποίο ζητεί, με απόφαση που θα κηρυχθεί προσωρινώς εκτελεστή, να υποχρεωθεί αυτή να της καταβάλει, με το νόμιμο τόκο από την πάροδο ενός μήνα από την έκδοση εκάστου τιμολογίου, άλλως από την επίδοση της αγωγής.
Με αυτό το περιεχόμενο η αγωγή, η οποία είναι αρκούντως ορισμένη, παραδεκτώς εισάγεται ενώπιον του Δικαστηρίου αυτού, εφόσον προσκομίζεται η από 23-5-2007 δήλωση αποτυχίας της απόπειρας εξώδικης επίλυσης της διαφοράς, που υπογράφει ο πληρεξούσιος δικηγόρος της ενάγουσας και αρμοδίως, για να συζητηθεί κατά την τακτική διαδικασία (άρθρα 18 και 33 ΚΠολΔ). Είναι δε νόμιμη στηριζόμενη στις διατάξεις των άρθρων 361, 681 επ, 914 επ. 922, 345, 346, 404 επ.. ΑΚ, 68, 178, 907, 908 ΚΠολΔ και πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω ως προς την ουσιαστική της βασιμότητα, εφόσον έχει καταβληθεί το απαιτούμενο για το αντικείμενο της τέλος δικαστικού ενσήμου με τις υπέρ τρίτων προσαυξήσεις (βλπ. το υπ’ αριθμ. 46205645/15-2-2008 διπλότυπο είσπραξης της Β’ Δ.Ο.Υ. Καβάλας και το υπ’ αριθμ. 0520762/15-2-2008 γραμμάτιο είσπραξης της ΕΤΕ υπέρ ΤΝ),
Β) Με την υπό στοιχείο Β’ αγωγή ενάγουσα εκθέτει ότι υπό την ιδιότητα της ως ανώνυμης τεχνικής – οικοδομικής: -εμπορικής εταιρείας κατασκευών ανέλαβε με δημόσιο μειοδοτικό διαγωνισμό που διεξήχθη την 11.02.2004 την κατασκευή του έργου στη Λήμνο «ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΟΔΟΥ ΣΥΝΔΕΣΗΣ ΚΡΗΠΙΔΩΜΑΤΟΣ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΜΕ ΕΠΑΡΧΙΑΚΗ ΟΔΟ ΜΥΡΙΝΑΣ -ΜΟΥΔΡΟΥ». Ότι με το από 29.11.2004 ιδιωτικό συμφωνητικό θραύσης αδρανών υλικών και εγκατάστασης σπαστήρα, προϋπολογισμού 92.500,00 €, η εναγόμενη ανέλαβε για λογαριασμό της, την παραγωγή αδρανών υλικών, ενώ με το από 01.02.2005 ιδιωτικό συμφωνητικό της μίσθωσε ένα φορτωτή τύπου CAT 980 C και με το από 04.03.2005 ιδιωτικό συμφωνητικό προϋπολογισμού 60.000 €, η εναγόμενη ανέλαβε την κατασκευή επιχωμάτων  στο έργο. Ότι η συνεργασία με την εναγόμενη δεν εξελίχθηκε ομαλά και κατόπιν ελέγχων που διενεργήθηκαν από τα αρμόδια ελεγκτικά όργανα της, διαπίστωσε ότι η εναγόμενη προέβη εν αγνοία της (ενάγουσας), σε αφαίρεση πετρελαίου και λιπαντικών από τις δεξαμενές του εργοταξίου της, τα οποία χρησιμοποιούσε για την λειτουργία δικών της μηχανημάτων με άμεση συνεπεία να υποστεί αυτή ζημία, η οποία ανέρχεται στο ποσό των 13.636,34 € (17.305 lit Χ 0,788 €/lit), την οποία οφείλει να της αποκαταστήσει. Περαιτέρω, ότι η εναγόμενη ήταν υποχρεωμένη με ευθύνη και δαπάνες της να προσλάβει εργατοτεχνικό προσωπικό για την εκτέλεση των απαιτούμενων εργασιών του σπαστήρα, πλην όμως αυτή δεν τοποθέτησε βοηθό χειριστή με αποτέλεσμα να υποχρεωθεί, η ίδια να απασχολήσει εργαζόμενο της και επιβαρύνθηκε με τα έξοδα μισθοδοσίας και ασφαλιστικών εισφορών του βοηθού χειριστή τα οποία της οφείλει η εναγόμενη, συνολικού ποσού 4.273,79 €. Ότι για τις ανωτέρω οφειλές, αναγόμενες σε αντισυμβατικές, παράνομες και υπαίτιες ενέργειες της εναγομένης, εξέδωσε το σχετικό τιμολόγιο, ποσού 17.910,52 € πλέον Φ.Π.Α. 3.403,00 € και συνολικά ποσού 21.313,52 €. Περαιτέρω, ότι, η εναγόμενη δεν προέβη στην εκπλήρωση της παρεπόμενης εργασίας «ξελίμπαρίσματος» του σπαστήρα, με συνέπεια να υποβληθεί η ίδια στις δαπάνες για την εργασία αυτή ποσού 9.634,24 €. Ότι για τη λειτουργία του φορτωτή, δεν παρείχε η εναγόμενη κατάλληλο προσωπικό με αποτέλεσμα να υποχρεωθεί η ίδια να χρησιμοποιήσει δικό της χειριστή και η σχετική δαπάνη ανήλθε στο ποσό των 12.088,95 €, ήτοι 97,10 € ημερησίως Χ 124,5 ημέρες. Επίσης, ότι υπέστη ζημία από τη λειτουργία και συντήρηση του μηχανήματος (καύσιμα, λιπαντικά), ανερχόμενη στο ποσό των 15,696,16 € για το πετρέλαιο και το ποσό των 169,32 € για τα λιπαντικά και συνολικά από τις ανωτέρω αιτίες οφείλει να της καταβάλει το ποσό των 27.955.23 €, (12.088,95 + 15.696,96 + 169,32) πλέον 5.311,49 € Φ.Π.Α. 19%, ήτοι συνολικά 33.266,72 €. Ότι η εναγόμενη η οποία ανέλαβε την κατασκευή επιχωμάτων αδυνατούσε να αντεπεξέλθει στις αναληφθείσες εκ μέρους της υποχρεώσεις και υποχρεώθηκε να εκτελέσει η ίδια τις εργασίες με επιβάρυνση για τη χρήση των μηχανημάτων (προωθητήρα, οδοστρωτήρα) και υπέστη ζημία ποσού 22.554 €, για την καταβολή των αμοιβών των οδηγών ποσού 18.640,44 €, για το πετρέλαιο ζημία που ανέρχεται στο ποσό των 9.531,65 € και συνολικά το ποσό των 50.726,09 € (22.554,00 +18,640,44 + 9.531,65) πλέον 9.637,96€ Φ.Π.Α. 19%, ήτοι συνολικά 60.364,05 €. Ζητεί δε, να υποχρεωθεί η εναγόμενη με απόφαση που θα κηρυχθεί προσωρινώς εκτελεστή να της καταβάλει το συνολικό ποσό των 124.578,53 €, νομιμοτόκως από την επίδοση της αγωγής μέχρι εξοφλήσεως
Με αυτό το περιεχόμενο η αγωγή, παραδεκτώς εισάγεται ενώπιον του Δικαστηρίου αυτού, εφόσον προσκομίζεται η από 23-5-2007 δήλωση αποτυχίας της απόπειρας εξώδικης επίλυσης της διαφοράς, που υπογράφει ο πληρεξούσιος δικηγόρος της ενάγουσας και αρμοδίως για να συζητηθεί κατά την τακτική διαδικασία (άρθρα 18 και 25 ΚΠολΔ). Είναι δε νόμιμη στηριζόμενη στις διατάξεις των άρθρων 361, 681 επ, 914 επ. 922, 345, 346. ΑΚ, 68, 176, 907, 908 ΚΠολΔ και πρέπει να ερευνηθεί, περαιτέρω ως προς την ουσιαστική της βασιμότητα, εφόσον έχει καταβληθεί το απαιτούμενο για το αντικείμενο της τέλος δικαστικού ενσήμου με τις υπέρ τρίτων προσαυξήσεις (βλπ. το υπ’ αριθμ. 55983158/17-11-2008 διπλότυπο είσπραξης της Β’ Δ.Ο.Υ. Καβάλας και το υπ’ αριθμ. 0513127/17-11-2008 γραμμάτιο είσπραξης της ΕΤΕ υπέρ ΤΝ), συνεκδικαζόμενη με την υπό στοιχείο Α’ αγωγή, διότι οι δύο αγωγές υπάγονται στην αρμοδιότητα του ίδιου δικαστηρίου και στην αυτή διαδικασία, η δε συνεκδίκαση τους δημιουργεί μείωση των εξόδων (άρθρο 246 ΚΠολΔ)..
Από το άρθρο 440 ΑΚ σαφώς προκύπτει ότι με τον συμψηφισμό αποσβέννυνται εφ’ όσον καλύπτονται, οι μεταξύ δύο προσώπων αμοιβαίες απαιτήσεις, αν αυτές είναι ομοειδείς κατ’ αντικείμενο και ληξιπρόθεσμες. Κατά την κρατούσα; σήμερα στη νομολογία άποψη επιτρέπεται η προβολή της ενστάσεως συμψηφισμού ακόμα και σε διαδικασία άλλη από εκείνη που θα υπαγόταν αυτοτελώς η εκδίκαση της ανταπαίτησης στην οποία στηρίζεται, αφού κατά την άποψη αυτή η ένσταση συμψηφισμού δεν έχει καταψηφιστικό αίτημα όπως η ανταγωγή αλλά αποβλέπει μόνον στην απόρριψη της αγωγής και συνεπώς δεν ισχύουν για αυτήν οι περιορισμοί που προβλέφθηκαν για την ανταγωγή (βλ. Γεωργιάδης – Σταθόπουλος στην  Ερμ. ΑΚ Τόμος 11 σελ. 545 στ. 4, Εφ.Αθ. 9418/91 Ελλ.Δ/νη 34 ΣΕΛ. 228, Εφ.Αθ. 2035/70 Ε.Ερ.Δ. 29 σελ. 1354, αντιθ, Εφ.Αθ. 6866/78 ΝοΒ 27 σελ. 510, Εφ.Αθ. 2577.75 ΝοΒ 23 σελ. 773, που δέχονται ότι λογικά οι δεσμεύσεις ως προς τη διαδικασία που υπάρχουν για την ανταγωγή). Περαιτέρω, κατά το άρθρο 222 Κ.Πολ.Δ., όταν επέλθει η εκκρεμοδικία και όσο αυτή διαρκεί δεν μπορεί να γίνει σε οποιαδήποτε Δικαστήριο νέα δίκη για την ίδια επίδικη διαφορά ανάμεσα στους ίδιους διαδίκους, εφ’ όσον εμφανίζονται με την ίδια ιδιότητα. Αν κατά τη διάρκεια της εκκρεμοδικίας ασκηθεί άλλη αγωγή, ανταγωγή, ή προταθεί ένσταση συμψηφισμού για την ίδια επίδικη διαφορά αναστέλλεται και αυτεπάγγελτα η εκδίκαση της, ωσότου περατωθεί η πρώτη δίκη, (Νικ. Θ. Νίκας η ένσταση εκκρεμοδικίας στην πολιτική δίκη παρ, 6 σελ. 275 επομ. ΑΠ 367/89 Δ. 21 σελ. 651 επομ., Εφ.Θεσ, 2634/91 Αρμ. 46,163, Εφ.Αθ, 6599/90 Ελλ.Δ/νη 32 σελ. 825 επομ.). Στην παρούσα περίπτωση κατά την εκδίκαση της παραπάνω κρινόμενης υπό στοιχείο Α’ αγωγής με το σ’ αυτήν περιεχόμενο, η εναγόμενη με τις νόμιμα και εμπρόθεσμα κατατεθείσες προτάσεις της (8-10-2008) παραδεκτά υπέβαλε κατά της ενάγουσας ένσταση για απαιτήσεις της από κακή εκτέλεση του έργου και αδικοπραξία των προστηθέντων της οι οποίες συνίστανται στα παρακάτω: α) ότι η αντίδικος της προέβη εν αγνοία της σε αφαίρεση πετρελαίου και λιπαντικών από τις δεξαμενές του εργοταξίου της, τα οποία χρησιμοποιούσε για την λειτουργία δικών της μηχανημάτων με συνέπεια να υποστεί αυτή ζημία, από την αφαίρεση του πετρελαίου η οποία ανέρχεται στο ποσό των 13.636,34 € (17.305 lit Χ 0,788 € lit), την οποία οφείλει να της αποκαταστήσει, β) ότι η ενάγουσα δεν προσέλαβε το απαραίτητο προσωπικό για την εκτέλεση του έργου και επιβαρύνθηκε η ίδια, με τα έξοδα μισθοδοσίας και ασφαλιστικών εισφορών του βοηθού χειριστή τα οποία της οφείλει η εναγόμενη, συνολικού ποσού 4.273,79 €, (και συνολικά το ποσό των 21313,52 €), γ) ότι η ενάγουσα δεν προέβη στην εκπλήρωση της παρεπόμενης εργασίας «ξελιμπαρίσματος» του σπαστήρα, με συνέπεια να υποβληθεί αυτή στις δαπάνες για την εργασία αυτή ποσού 9.634,24 €, δ) ότι για τη λειτουργία του φορτωτή, δεν παρείχε η ενάγουσα κατάλληλο προσωπικό με αποτέλεσμα να υποχρεωθεί η ίδια να χρησιμοποιήσει δικό της χειριστή και η σχετική δαπάνη ανήλθε στο ποσό των 12.088,65 €, ε) ότι υπέστη ζημία από τη λειτουργία και συντήρηση του μηχανήματος (καύσιμα λιπαντικά), ανερχόμενη στο ποσό των 15.696,16 € για το πετρέλαιο και το ποσό των 169,32 € για τα λιπαντικά και συνολικά από τις ανωτέρω αιτίες οφείλει να της καταβάλει το ποσό των 27.955.23 € (12.088,95 + 15.696,96 + 169,32) πλέον 5.311,49 € Φ.Π.Α. 19%, ήτοι συνολικά 33.266,72 €, στ) Ότι η ενάγουσα, η οποία ανέλαβε την κατασκευή επιχωμάτων αδυνατούσε να αντεπεξέλθει στις αναληφθείσες εκ μέρους της υποχρεώσεις και υποχρεώθηκε αυτή να εκτελέσει τις εργασίες με επιβάρυνση για τη χρήση των μηχανημάτων, (προωθητήρα, οδοστρωτήρα) ποσού 22.554 €, για την καταβολή των αμοιβών των οδηγών ποσού 18.640,44 €, για το πετρέλαιο δαπάνησε το ποσό των 9.531,65 € και συνολικά η ζημία της ανέρχεται στο ποσό των 50.726,09 € (22.554,00 + 18.640,44 + 9.531,65) πλέον 9,637,96 € Φ.Π.Α. 19%, ήτοι συνολικά από τις ανωτέρω αιτίες 60.364,05 €. Ότι με βάση τα ανωτέρω η απαίτηση της κατά της ενάγουσας ανέρχεται στο συνολικό ποσό των 124.578,53 €, το οποίο και προτείνει σε συμψηφισμό προς την απαίτηση της ενάγουσας, προβάλλοντας με τον τρόπο αυτό νόμιμη ένσταση στηριζόμενη στις διατάξεις των άρθρων 440 επ. ΑΚ και 262 ΚΠολΔ, από ανταπαίτηση που έχει η εναγόμενη σε βάρος της ενάγουσας. Για την απαίτηση της όμως αυτή ακριβώς, η εναγόμενη, έχει ασκήσει κατά της ενάγουσας την από 16-1072007 (με αριθμό καταθέσεως 371/2007) υπό στοιχείο Β’ αγωγή ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου, με το ίδιο ακριβώς περιεχόμενο και την αυτή νομική βάση με εκείνη της ένστασης συμψηφισμού και πρέπει σύμφωνα με τις προεκτεθείσες σκέψεις να ανασταλεί αυτεπάγγελτα η εκδίκαση της σχετικής ενστάσεως, μέχρι την περάτωση της πρώτης δίκης με την έκδοση οριστικής απόφασης (ΑΠ 12/80 ΝοΒ 28 σελ. 1132, Μ.Πρ. Έβρου 164/88 Δ. 20 σελ. 755) λόγω της ύπαρξης εκκρεμοδικίας ως προς το θέμα αυτό (βλπ. Γεωργιάδης – Σταθόπουλος Ερμ. ΑΚ τόμος 11 σελ. 546-547 στ. 21).
Από την εκτίμηση των ενόρκων καταθέσεων των μαρτύρων, απόδειξης και ανταπόδειξης, που εξετάστηκαν στο ακροατήριο και περιέχονται στα πρακτικά της δημόσιας συνεδρίασης, την υπ1 αριθμ. 14428/15-2-2008 ένορκη βεβαίωση του μάρτυρα της ενάγουσας της υπό στοιχείο Α’ αγωγής, …………… ενώπιον της συμβολαιογράφου Ξυλόκαστρου Κορινθίας …………… την υπ’ αριθμ. την υπ’ αριθμ. 24/12-2-2008 ένορκη βεβαίωση του μάρτυρα …………… ενώπιον της Ειρηνοδίκη Καβάλας, οι οποίες λήφθηκαν μετά από νόμιμη και εμπρόθεσμη κλήτευση της αντιδίκου της, την υπ’ αριθμ. 14415/12-2-2008, ενώπιον της συμβολαιογράφου Ξυλόκαστρου Κορινθίας …………… του μάρτυρα …………… η οποία λαμβάνεται υπόψη, διότι αν και η εναγόμενη κλητεύθηκε μία εργάσιμη ημέρα πριν από την ένορκη βεβαίωση, παραστάθηκε κατά τη λήψη της κατάθεσης, την 25762/11-2-2008 ένορκη βεβαίωση του μάρτυρα της ενάγουσας της υπό στοιχείο Β΄ αγωγής …………… ενώπιον της συμβολαιογράφου Μύρινας Λήμνου …………… η οποία λήφθηκε μετά από νόμιμη και εμπρόθεσμη κλήτευση της αντιδίκου και όλων των προσκομιζομένων με νόμιμη επίκληση εγγράφων, αποδεικνύονται τα ακόλουθα:
Η εναγόμενη της υπό στοιχείο Α΄ αγωγής, (ενάγουσα της υπό στοιχείο Β’ αγωγής), ανώνυμη εταιρεία με την επωνυμία «Ανώνυμη Οικοδομική – Τεχνική -Εμπορική Εταιρεία Κατασκευών» (στο εξής ……………), υπό την ιδιότητα της, ως ανώνυμης τεχνικής – οικοδομικής -εμπορικής εταιρείας κατασκευών ανέλαβε με δημόσιο μειοδοτικό διαγωνισμό που διεξήχθη την 11.02.2004 την κατασκευή του έργου «ΚΑΤΑΣΚΕΥΗΣ ΟΔΟΥ ΣΥΝΔΕΣΗΣ ΚΡΗΠΙΔΩΜΑΤΟΣ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΜΕ ΕΠΑΡΧΙΑΚΗ ΟΔΟ ΜΥΡΙΝΑΣ – ΜΟΥΔΡΟΥ» στη Λήμνο. Για να εκτελέσει το έργο αυτό χρειαζόταν μεταξύ των άλλων και αδρανή υλικά. Τα αδρανή αυτά υλικά ήταν σκύρα, δηλαδή σπασμένη πέτρα σε κόκκους διαστάσεων από 3 μέχρι 15 εκατοστά του μέτρου, που χρησιμοποιείται γιο την εξυγίανση του εδάφους και υλικό 3Α, δηλαδή σπασμένη πέτρα σε κόκκους διαστάσεων από 0 μέχρι 3 εκατοστά του μέτρου. Για την παραγωγή των σκύρων και του υλικού 3Α απαιτείται ιδιαίτερη εγκατάσταση μηχανημάτων, (σπαστηροτριβείο), που αποτελείται, από σπαστήρες, κόσκινα, μεταφορικές ταινίες, χοάνες κ.λ.π., τα οποία δεν διέθετε η εναγόμενη και για το λόγο αυτό συμφώνησε με την ενάγουσα της υπό στοιχείο Α’ αγωγής, στην Καβάλα, όπου η τελευταία εδρεύει, να μεταφέρει και να εγκαταστήσει η τελευταία στη Λήμνο σπαστηροτριβείο. Η μεταξύ των διαδίκων συμφωνία υπεγράφη στις 29 Νοεμβρίου 2004, με ιδιωτικό συμφωνητικό το οποίο υπέγραψαν, για λογαριασμό της εργοδότριας εταιρίας ο …………… και για λογαριασμό της υπεργολάβου ο ……………. Η συμφωνία αφορούσε την παραγωγή αδρανών υλικών τουλάχιστον 35000 μ³, η δε τιμή ορίστηκε στο ποσό των 2,64 € για κάθε κυβικό μέτρο. Παράλληλα προβλέφθηκε στη συμφωνία πως εάν ο εργοδότης παραλάβει τα υλικά αυτά μειωμένα κάτω του 50% της ανωτέρω ποσότητας, τότε υποχρεούται λόγω ποινικής ρήτρας να καταβάλει στον Υπεργολάβο αποζημίωση, ίση με το ποσό που αντιστοιχεί στα έξοδα μεταφοράς, εγκατάστασης και απομάκρυνσης του συγκροτήματος του σπαστήρα που ενδεικτικά ορίσθηκε στο ποσό των 10.000 €. Η υπεργολάβος, εγκατέστησε το σπαστηροτριβείο στη Λήμνο και παρήγαγε για την εργοδότρια τα εξής αδρανή υλικά, α) ποσότητα σκύρου την οποία η ενάγουσα υπολογίζει βάσει του  από 24.10.2005 1ου Ανακεφαλαιωτικού  Πίνακα του Ταμείου Τεχνικών Υπηρεσιών, Νομ. Αυτοδιοίκησης Λέσβου, κατά τον οποίο η ποσότητα των παραδοθέντων σκύρων που χρησιμοποιήθηκαν στο έργο ανέρχεται 39.646,88 μ³. Η υπεργολάβος, αρνούμενη τον υπολογισμό αυτό ισχυρίζεται ότι το υλικό που παρέδωσε στην εργοδότρια προ της συμπίεσης ανερχόταν σε 40.000 μ³ Χ 1,35 = 54.000 μ³, χαλαρού όγκου. Όπως, όμως, σαφώς προκύπτει από την προαναφερόμενη συγκεντρωτική κατάσταση, από την ίδια τη φύση του υλικού (κατά τα διδάγματα της κοινής πείρας), καθώς και από την κατάθεση του μάρτυρα της εναγομένης, τα σκύρα δεν συμπιέζονται. Περαιτέρω, όπως αποδείχτηκε η εναγόμενη – εργοδότρια εταιρεία, προμηθεύτηκε από τρίτους συνολική ποσότητα σκύρων 9.360,52 μ³ (βλ. τα υπ’ αριθμ. 270/29-12-2004, 269/29-12-2004, 271/29-12-2004, 268/29-12-2004, 4/10-2-2005, 197/27-10-2005, 417/29-9-2006, τιμολόγια της. εταιρείας …………… που προσκομίζει και επικαλείται). Επομένως, η συνολική ποσότητα σκύρου που παρήγαγε η ενάγουσα της υπό στοιχείο Α’ αγωγής ανέρχεται στην ποσότητα των 30.286,36 μ³ (39.646,88 – 9.360,52) και, ως εκ τούτου, η αμοιβή της ενάγουσας για τα ανωτέρω υλικά ανέρχεται στο ποσό των 30.286,36 μ³ Χ 2,64 € ανά κ.μ. = 79.955,99 πλέον του ΦΠΑ 19% 15.191,63 € = 95.147,63 €. β) Περαιτέρω η ενάγουσα της υπό στοιχείο Α΄ αγωγής ισχυρίζεται ότι παρήγαγε υλικό 3Α συνολικής ποσότητας  16.402 μ³, εκ του οποίου τα 10.000 μ³ ευρίσκοντο αποθηκευμένα στο χώρο της εναγομένης και τα 6.492 μ³ χρησιμοποιήθηκαν στο έργο. Πλην όμως από κανένα στοιχείο δεν αποδείχτηκε ότι η ενάγουσα παρήγαγε την ανωτέρω ποσότητα. Αντιθέτως αποδείχτηκε ότι η συνολική ποσότητα ασυμπίεστου 3Α που χρησιμοποιήθηκε στο έργο (αφού το υλικό 3Α, αντίθετα από τα σκύρα συμπιέζεται), όπως φαίνεται στη συγκεντρωτική κατάσταση εγκεκριμένων επιμετρήσεων, ανέρχεται σε 39.328,13 μ³. Η εργοδότρια εταιρεία όμως προμηθεύτηκε ποσότητα 3Α από τρίτους, αφού η ενάγουσα, δεν παρήγαγε το υλικό στη σωστή ποιότητα. Όπως κατέθεσε ο μάρτυρας της ενάγουσας, η εναγόμενη έστειλε ειδικό ο οποίος έκρινε ότι το υλικό δεν τηρούσε τις προδιαγραφές. Τούτο δε διότι, η ενάγουσα επιχείρησε την αυτοτελή παραγωγή 3Α από σκύρα, πράγμα που δεν ήταν δυνατόν. Περαιτέρω η εναγόμενη για την ολοκλήρωση του έργου προμηθεύτηκε από τρίτους συνολικά 32.866,79 μ³, (βλπ. τα προσαγόμενα από την εναγόμενη μετ’ επικλήσεως τιμολόγια αγοράς, των εταιριών ……………, …………… και ……………, …………… και ……………). Ως εκ τούτου η ποσότητα 3Α που παρήγαγε η ενάγουσα και αφού κρίθηκε κατάλληλο παρελήφθη από την εναγόμενη και χρησιμοποιήθηκε στο έργο ανέρχεται σε 6.461,34 μ³ (39.328,13 – 32.866,79). Η ενάγουσα – υπεργολάβος ισχυρίζεται ότι υπήρξε προφορική συμφωνία, με την εναγόμενη, βάσει της οποίας συμφωνήθηκε η τιμή για το 3Α στο ποσό των 4,40 € ανά κ.μ. Ωστόσο, όμως από κανένα στοιχείο δεν αποδείχτηκε τέτοια συμφωνία με την εναγόμενη, η οποία όπως φαίνεται, προμηθεύτηκε από τρίτους, έτοιμο υλικό 3Α, στην τιμή των 3,46 €, γεγονός που αποδεικνύει ότι ουδέν συμφέρον θα είχε να καταβάλει στην ενάγουσα την τιμή των 4,40 € ανά κ.μ. από τη στιγμή μάλιστα που της παρείχε την πρώτη ύλη. Τυχόν δε προφορική συμφωνία, την οποία επικαλείται η ενάγουσα με τον ……………, δεν ήταν δυνατόν να δεσμεύει την εταιρία, αφού ο τελευταίος, ήταν απλώς εργοταξιάρχης και όχι νόμιμος εκπρόσωπος της εταιρείας, η δε ενάγουσα για την παραγωγή του υλικού συμβλήθηκε με την εναγόμενη γραπτώς, γνώριζε δε τον εκπρόσωπο της εταιρείας ……………, ο οποίος συμβλήθηκε όπως προαναφέρθηκε για λογαριασμό της. Αντιθέτως, αποδείχτηκε ότι η συμφωνία για την τιμή των υλικών ήταν κοινή, τόσο για τα σκύρα όσο και για τα 3Α και ανερχόταν στο ποσό των 2,64 € ανά κυβικό μέτρο παραχθείσας ποσότητας. Επομένως η ενάγουσα δικαιούται αμοιβή για την παραχθείσα ποσότητα 3Α, ύψους 6.461,34 μ³ Χ 2,64 €/κ.μ 17.057,93 €, πλέον ΦΠΑ 19% 3.241 € = 20.298,94 €. γ)Επιπλέον, αποδείχτηκε για τους ανωτέρω λόγους ότι η συνολική συμφωνηθείσα ποσότητα ήταν 35.000 μ³ και από κανένα στοιχείο δεν αποδείχτηκε ότι υπήρξε συμφωνία για παραγωγή 35.000 μ³ σκύρων και 35.000 μ³ 3Α. Ως εκ τούτου, η συνολική ποσότητα των παραχθέντων αδρανών υλικών (σκύρων 30.286,36 μ³ και 3Α 6.461,34) ξεπερνά τη συμφωνηθείσα ποσότητα των 35.000 μ³ και όσα περί κατάπτωσης της ποινικής ρήτρας σε βάρος της εναγομένης ισχυρίζεται η ενάγουσα, πρέπει να απορριφθούν ως ουσιαστικά αβάσιμα, δ) Περαιτέρω, για τη λειτουργία του σπαστήρα, αυτός, απαιτείται να τοποθετηθεί σε υψομετρική διαφορά μεταξύ του σημείου φόρτωσης και του σημείου παραλαβής. Παρόλα αυτά στην προκειμένη περίπτωση, για την εγκατάσταση του σπαστήρα δεν έγιναν οι απαιτούμενες εργασίες δημιουργίας αναβαθμού, ούτε δημιουργίας τοιχίου, όπως απαιτούνταν. Συνέπεια των ανωτέρω παραλείψεων ήταν κατά τη διάρκεια των προκληθέντων εκρήξεων για την εξόρυξη των υλικών, να υποστεί βλάβες ο σπαστήρας της ενάγουσας. Όπως δε αποδείχτηκε η ανωτέρω ζημία της ενάγουσας, η οποία προκλήθηκε εξαιτίας των προαναφερθεισών παραλείψεων, οφείλεται σε υπαιτιότητα του προστηθέντος της εναγομένης …………… ο οποίος και υπέδειξε στην ενάγουσα, το σημείο στο οποίο εγκατέστησε το σπαστήρα, διότι εξυπηρετούσε την ίδια την εναγόμενη, αφού με τον τρόπο αυτό, ο σπαστήρας ήταν πλησιέστερα στο σημείο όπου εξορύσονταν τα υλικά, με αποτέλεσμα την αποφυγή μεταφορών του υλικού στον σπαστήρα και την εκ του λόγου τούτου μείωση των εξόδων της εναγομένης-εργοδότριας. Ως εκ τούτου η δαπάνη για την επισκευή του σπαστήρα, στην οποία υποβλήθηκε η ενάγουσα-υπεργολάβος βαρύνει την εναγόμενη. Ειδικότερα η ενάγουσα δαπάνησε: 1) Για αγορά 2 τεμ. Back-stop για Ross R 21-125, 203 € και με τον ΦΠΑ 239,54 € Νο 9378/18.1,05 ΤΙ. …………………………. 2) Για αγορά 2 τεμ. Σ SY 60 TFSY 60 TF, 136,47 € και με τον ΦΠΑ 161,03 € Νο 40603/19.1.05 ΤΙ. ………………………… 3) Για αγορά 20 ρόδελών φαρδιών Μ 16, 32 ροδελών σιδήρου 16, 32 παξιμαδιών ασφαλείας 16 ΜΜ, και 32 τεμαχίων μπουλονιών γαλβανιζέ 16-90, 18,26 € και με τον ΦΠΑ 22,73 € Νο 302/19.1.05 ΤΙ. ………………………… 4) Για αγορά γωνία Κ70, λάμας 80X6 και κοιλοδοκού 185 κιλών, 202,90 € και με τον ΦΠΑ 239,43 € Νο 985/19.1.05 ΤΙ. ………………………… 5) Για αγορά 2 τεμαχίων τεμ. Σ SY 60 TF-SY 60 TF, 130,47 € και με τον ΦΠΑ 161,03 € Νο 40610/19.1.05 ΤΙ. ………………………… 6) Για αγορά δύο τροχαλιών αυλακωτών 8Ρ8180-02 για κωνική πλήμνη και για δύο κωνικές πλήμνες 2517 d38, 52,20 € και με τον ΦΠΑ 64,26 €, Νο 9453/20.1.05 ΤΙ. ………………………… 7) Για αγορά 24 τεμ. βαρέως τύπου ράουλο 315 Χ 89 MM/Φ20 Χ 341 ΜΜ, προς 11 €, για αγορά ενός τριφασικού κινητήρα ALMO ΜΤ132Μ4-7, 5KW/1400 RPM/83/690/400V, προς 270 €, μιας κωνικής πλήμνης 2517 d38, προς 6,72 €, μιας κωνικής πλήμνης 2517d28, προς 6,72 €, μιας τροχαλίας αυλακωτής SP8212-02, προς 24,99 €, μιας  τροχαλία αυλακωτής SP81810-02, προς 19,38 €, ……………… ……………………………………………………………………………..
Η δε συνολική δαπάνη από την ανωτέρω αιτία ανέρχεται στο ποσό των 11.736,44 €, ενώ πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμο το ποσό του αιτούμενου ΦΠΑ, αφού στα επιμέρους ποσά έχει ήδη υπολογίσει τον καταβληθέντα Φ.Π.Α.. Από κανένα στοιχείο όμως δεν αποδείχτηκε, ότι υπήρχε συμφωνία για πληρωμή εκ μέρους της εργοδότριας, πληρωμής των υλικών προδιαλογής σε ποσοστό 20% επί της παραγόμενης ποσότητας αδρανών υλικών και το σχετικό κονδύλιο της υπό στοιχείο Α’ αγωγής πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμο.
Την 1η Φεβρουαρίου 2005 και ενώ ήταν σε εξέλιξη η προηγούμενη σύμβαση μεταξύ των διαδίκων, συμφωνήθηκε, η εκμίσθωση από την ενάγουσα – υπεργολάβο στην εναγόμενη ενός φορτωτή τύπου CAT 980 C, τον οποίο θα χρησιμοποιούσε κατά την εκτέλεση του ως άνω έργου της, Συμφωνήθηκε δε ότι η εναγόμενη θα κατέβαλλε 295 € συν τον ΦΠΑ, για κάθε οχτώ ώρες απασχόλησης του μηχανήματος. Οι δαπάνες λειτουργίας και συντήρησης του μηχανήματος, όπως καύσιμα, λιπαντικοί δαπάνες μισθοδοσίας του χειριστή, θα βάραιναν την ενάγουσα. Ο ανωτέρω φορτωτής χρησιμοποιήθηκε στο έργο για 124,5 ημέρες, γεγονός που δεν αμφισβητείται από την εναγόμενη. Επομένως, η οφειλόμενη αμοιβή προς την ενάγουσα ανέρχεται στο ποσό των 36.727,5 € (124,5 Χ 295), πλέον του ΦΠΑ 19% 6.978,2 €, ήτοι συνολικά 43.705,7 €. Περαιτέρω, η εργοδότρια εταιρεία «………………» χρειαζόταν φορτηγά αυτοκίνητα, για να μεταφέρει υλικά στο έργο. Για το λόγο αυτό μίσθωσε από την ενάγουσα – υπεργολάβο τέσσερα φορτηγά αυτοκίνητα, με αριθμούς κυκλοφορίας ΑΗΒ 5660, ΑΗΒ 5661, ΑΗΒ 5664 και ΚΒΜ 5659 , κυβισμού 17.600, 17.600, 17.600 και 18.500 χιλ.. Επειδή όμως τα ανωτέρω φορτηγά ήταν ιδιωτικής χρήσης και δεν ήταν δυνατόν να εκδοθούν παραστατικά έγγραφα, η μεταξύ των διαδίκων συμφωνία έλαβε τη μορφή ανάληψης εκ μέρους της ενάγουσας, έργου επιχωματώσεων, Στην πραγματικότητα όμως, ουδέποτε υπήρξε τέτοια συμφωνία, η ενάγουσα εξάλλου όπως ομολογεί ο ίδιος ο μάρτυρας της εναγομένης, ουδέποτε διέθετε τον αναγκαίο για τις επιχωματώσεις εξοπλισμό. Αντιθέτως αποδείχτηκε ότι μεταξύ των διαδίκων υπήρξε έγκυρη συμφωνία εκμίσθωσης των τεσσάρων φορτηγών της ενάγουσας, αντί του ποσού των 0,44 € για κάθε κυβικό μέτρο επιχώματος (βλπ. τις υπ’ αριθμ. 24/12.2.08 και 14415/12.2.08 ένορκες βεβαιώσεις ενώπιον της Ειρηνοδίκη Καβάλας και συμβολαιογράφου Ξυλοκάστρου …………… που προσάγει και επικαλείται η ενάγουσα της υπό στοιχείο Α’ αγωγής). Σε εκτέλεση της ανωτέρω συμφωνίας, η εναγόμενη χρησιμοποίησε για την μεταφορά χωμάτων προς επίστρωση του δρόμου που κατασκεύαζε, τα εν λόγω φορτηγά και μετέφερε συνολικά με αυτά υλικά 69.795 μ³, ποσότητα που δεν αμφισβητεί ειδικά η εναγόμενη. Επομένως, η αμοιβή της ενάγουσας ανέρχεται για την ανωτέρω αιτία στο ποσό των 6.9795 μ³ Χ 0,44 €= 30.709,8 €. Κατά το χρόνο εκμετάλλευσης των φορτηγών από υπαιτιότητα των προστηθέντων της μισθώτριας προκλήθηκαν βλάβες στα οχήματα και ειδικότερα στο κιβώτιο ταχυτήτων (σασμαν) του με αριθμό κυκλοφορίας ΑΗΒ 5660 φορτηγού αυτοκινήτου. Συγκεκριμένα από κακή συντήρηση, αφού οι προστηθέντες από την εναγόμενη οδηγοί των αυτοκινήτων δεν άλλαξαν εγκαίρως τα λάδια στο κιβώτιο ταχυτήτων ούτε τα συμπλήρωσαν προκλήθηκε φθορά στα γρανάζια του κιβωτίου ταχυτήτων (σαζμάν) με αποτέλεσμα να μην λειτουργεί. Η εναγόμενη -εργοδότρια επιχείρησε την επισκευή του φορτηγού με δικό της συνεργάτη, πλην όμως υπαναχώρησε διότι ήταν μεγάλη η δαπάνη επισκευής, Για το λόγο αυτό η ενάγουσα – εκμισθώτρια του φορτηγού, αποκατέστησε με δικά της μέσα τη ζημία και κατέβαλε για το λόγο αυτό το συνολικό ποσό των 6.989,22 € (Νο 442/27.4.06, 86/27.4.06 τιμ. και ΑΠΥ …………… και 364/25.4.06 και 21/27.4.06 τιμ. ……………). Περαιτέρω, το αιτούμενο με την αγωγή κονδύλιο των 1.936 €, για τα εισοδήματα που ή εκμισθώτρια απώλεσε από την ακινησία του φορτηγού, τυγχάνει αόριστο και ως εκ τούτου απορριπτέο, αφού αν και αναφέρει ότι το φορτηγό έμεινε ακινητοποιημένο επί22 ημέρες και προσδιορίζει το ποσό που απώλεσε λόγω της ακινησίας στα 88 € ημερησίως, δεν προσδιορίζεται πως προκύπτει το ανωτέρω ποσό, με δεδομένο ότι και η συμφωνία περί αμοιβής της, όπως προαναφέρθηκε ήταν με βάση τα μεταφερόμενα υλικά και όχι με ημέρες ή ώρες λειτουργίας. Περαιτέρω, στο με αριθμό κυκλοφορίας ΑΗΒ 5661 φορτηγό από υπαιτιότητα των εργαζομένων της εναγομένης καταστράφηκε ο σκελετός (στράβωσαν τα σίδερα) και ο μουσαμάς της καρότσας. Η ζημία προκλήθηκε από τον φορτωτή που χρησιμοποιούσε η εναγόμενη κατά την φόρτωση των υλικών χωρίς να αφαιρέσει πριν το μουσαμά του φορτηγού, για επιτάχυνση της φορτώσεως. Για την επισκευή του απαιτείται ποσό 2.000 €. Στο ίδιο, με αριθμό κυκλοφορίας ΑΗΒ 5661 φορτηγό, λόγω σύγκρουσης με άλλο μηχάνημα της εναγομένης καταστράφηκε, το ψυγείο νερού και η μετώπη. Για την επισκευή απαιτούνται 1.800 € (βλ. την κατάθεση του μάρτυρα …………… ενώπιον της Ειρηνοδίκη Καβάλας). Σύνολο ζημιών 10.789,22 €.
Επομένως η ενάγουσα της υπό στοιχείο Α’ αγωγής δικαιούται από τις ανωτέρω αιτίες το συνολικό ποσό των (95.147,63 + 20.298,94 + 11.736,44 + 43.705,7 + 30.709,80 +10.789,22) =:212.387,73 €. Όπως δε η ίδια ομολογεί, έχει λάβει ήδη από την εναγομένη το ποσό των 159.470,63 € και επομένως υφίσταται υπόλοιπο ποσού 52.917,10 €. Ως εκ τούτου, πρέπει να γίνει εν μέρει δεκτή η αγωγή της και να υποχρεωθεί η εναγόμενη της υπό στοιχείο Α’ αγωγής να καταβάλει στην ενάγουσα το συνολικό ποσό των 52.917,10 € με το νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής και μέχρι την εξόφληση (εφόσον όπως αποδείχτηκε ότι τα τιμολόγια που εξέδωσε η ενάγουσα, δεν αντιστοιχούσαν στην πραγματική οφειλή της εναγομένης, ώστε να υπολογιστεί ο τόκος από τις αντίστοιχες ημερομηνίες των τιμολογίων αυτών). Τέλος το Δικαστήριο κρίνει ότι συντρέχουν εξαιρετικοί λόγοι, αφού κατά το μέρος που η αγωγή έγινε δεκτή, περιλαμβάνονται και ποσά που οφείλονται σε αδικοπραξία της εναγομένης και για το λόγο αυτό πρέπει να κηρυχθεί η απόφαση προσωρινώς εκτελεστή για το ποσό των 20.000 €. Τέλος, ή εναγόμενη πρέπει να καταδικαστεί στην καταβολή της δικαστικής δαπάνης, κατά το μέρος που η αγωγή έγινε δεκτή (άρθρο 178 ΚΠολΔ), σύμφωνα με τα οριζόμενα στο διατακτικό της παρούσας.
Από τα ίδια ως άνω αποδεικτικά μέσα, αναφορικά με την υπό στοιχείο Β’ αγωγή της .εργοδότριας εταιρείας κατά της υπεργολάβου εταιρείας, αποδείχτηκαν τα εξής: Δυνάμει του όρου 6 του προαναφερομένου, από 29.11.2004 ιδιωτικού συμφωνητικού γιο την παραγωγή των αδρανών υλικών, που συνήφθη μεταξύ των διαδίκων, η εναγόμενη υπεργολάβος έπρεπε να διαθέτει τα απαιτούμενα μέσα και το απαιτούμενο κατάλληλο και έμπειρο προσωπικό για την εκτέλεση των εργασιών την αμοιβή και τις ασφαλιστικές εισφορές του οποίου είχε επίσης αναλάβει την υποχρέωση να καλύπτει, ενώ η ίδια βαρύνονταν με τα έξοδα λειτουργίας και συντήρησης του σπαστήρα, Παρά τα συμφωνηθέντα, η εναγόμενη, χρησιμοποιούσε, εν αγνοία της ενάγουσας, για τη λειτουργία του σπαστήρα, πετρέλαιο και λιπαντικά της ενάγουσας, χωρίς να καταβάλει το αντίστοιχο τίμημα. Συνέπεια της ανωτέρω παράνομης συμπεριφοράς της εναγομένης, ήταν να ζημιωθεί η ενάγουσας κατά τα παρακάτω ποσά: Για το χρονικό διάστημα λειτουργίας του σπαστήρα, ήτοι από το μήνα Δεκέμβριο του έτους 2004 έως το μήνα Μάιο του έτους 2005, ανάλωσε 17.305 λίτρα πετρελαίου, ήτοι κατά τη λειτουργία του σπαστήρα για συνολικά 890 ώρες και λαμβανομένης υπόψη της ισχύος του κινητήρα η ωριαία κατανάλωση του μηχανήματος ανέρχεται σε 19,44 lt και άρα η συνολική ανάλωση πετρελαίου για το χρονικό διάστημα λειτουργίας του μηχανήματος ανήλθε στα  17.305 1lt (890 ώρες Χ 19,44 lt/ώρα). Εφόσον, η τιμή του πετρελαίου ανέρχεται στα 0,788 €/1lt η ζημία της ενάγουσας από την ανωτέρω αιτία ανέρχεται στο ποσό των 13.636,34 € (17.305 1lt Χ 0,788 €/lt). Όπως προαναφέρθηκε η εναγόμενη ήταν υποχρεωμένη με ευθύνη και δαπάνες της να προσλάβει εργατοτεχνικό προσωπικό για την εκτέλεση των απαιτούμενων εργασιών. Για την καθημερινή λειτουργία και συντήρηση του σπαστηροτριβείου ήταν αναγκαία η απασχόληση δυο ανθρώπων, του χειριστή και του βοηθού χειριστή. Πλην όμως από τις αρχές Μαρτίου του έτους 2005, η εναγόμενη έπαψε να διαθέτει βοηθό χειριστή για την εκτέλεση του έργου με συνέπεια να δυσχεραίνεται  ουσιωδώς η πρόοδος των εργασιών, με αποτέλεσμα να υποχρεωθεί, η ενάγουσα να τοποθετήσει για το χρονικό διάστημα από 01.03.2005 έως 31,05.2005 τον εργαζόμενο της ……………, στην ανωτέρω εργασία και να καταβάλει σε αυτόν το ποσό που αντιστοιχεί στη μισθοδοσία και τις ασφαλιστικές εισφορές του το οποίο ανέρχεται στο συνολικό ποσό των 4.273,79 € [οι μηνιαίες μικτές αποδοχές του ανωτέρω υπαλλήλου ανέρχονται στα 895,11 €, ήτοι η συνολική δαπάνη σε 2.685 € (895,11 Χ 3 μήνες) και οι αντίστοιχες καταβληθείσες εργοδοτικές εισφορές ανήλθαν στα 829,08, ήτοι 276,36 € το μήνα Χ 3 μήνες]. Τέλος η ενάγουσα κατέβαλε επίσης την αναλογία δώρου Πάσχα, ποσού 310,74 € (236,83 € + 73,71 € εργοδ. εισφ), την αναλογία δώρου Χριστουγέννων, ποσού 157,8 € (120,27 € + 37,53 € εργ.εισφ.) και την αναλογία επιδόματος αδείας, ποσού 281,84 € (214,80 € + 67,04 € εργοδ. εισφ.). Περαιτέρω ως προς τη συμφωνία μίσθωσης εκ μέρους της ενάγουσας του φορτωτή, όπως αναφέρθηκε ανωτέρω, η εναγόμενη της υπό στοιχείο Β’ αγωγής ήταν υποχρεωμένη να παρέχει έμπειρο χειριστή για τη λειτουργία του, πράγμα που δεν έπραξε και για το λόγο αυτό, η εναγόμενη εγκατέστησε στη λειτουργία του μηχανήματος δικό της χειριστή, Ωστόσο, όπως αποδείχτηκε  (βλπ. την κατάθεση του μάρτυρα …………… και του μάρτυρα ……………) η ανωτέρω συμφωνία δεν λειτούργησε με τον συμφωνηθέντα τρόπο, αλλά η ενάγουσα της παρούσας αγωγής, τοποθέτησε δικό της χειριστή με τη συμφωνία να καλύπτει η ίδια όλα τα έξοδα του φορτωτή, αλλά να δύναται να χρησιμοποιεί το φορτωτή και σε άλλα σημεία του έργου, αντί ημερησίου μισθώματος 295 €. Ως εκ τούτου, το σχετικό κονδύλιο της αγωγής για την καταβολή των δαπανών του φορτωτή και της αμοιβής του χειριστή πρέπει να απορριφθεί ως ουσιαστικά αβάσιμο. Επίσης, από κανένα στοιχείο δεν αποδείχτηκε ότι η εναγόμενη, είχε αναλάβει την υποχρέωση να προβαίνει στο ξελιμπάρισμα του σπαστήρα, όπως αβασίμως ισχυρίζεται η ενάγουσα. Τούτο δε διότι, η εναγόμενη δεν είχε τον απαραίτητο εξοπλισμό, και η υποχρέωση της εξαντλούνταν στην παραγωγή των αδρανών υλικών. Στο ανωτέρω συμπέρασμα, συνηγορεί και η εκμίσθωση εκ μέρους της εναγομένης προς την ενάγουσα ενός φορτωτή, τον οποίο όπως και η ίδια η ενάγουσα αναφέρει χρησιμοποιούσε για την εργασία αυτή επί δίωρο ημερησίως, χωρίς να αναφέρεται πουθενά ότι υφίστατο και δεύτερος φορτωτής. Περαιτέρω, ως προς τη συμφωνία κατασκευής επιχωμάτων όπως αναφέρθηκε αναλυτικά ανωτέρω, ουδέποτε υπήρξε τέτοια συμφωνία, μεταξύ των διαδίκων, αλλά αντίθετα υπήρξε συμφωνία μίσθωσης εκ μέρους της ενάγουσας των τεσσάρων φορτηγών της εναγομένης και για το λόγο αυτό και το σχετικό κονδύλιο της αγωγής τυγχάνει ουσιαστικά αβάσιμο. Με βάση τα ανωτέρω, η υπό στοιχείο Β’ αγωγή πρέπει να γίνει εν μέρει δεκτή και να υποχρεωθεί ή εναγόμενη σε αυτή, να καταβάλει στην ενάγουσα το συνολικό ποσό των 17.910,13 (13.636,34 + 4.273,79) €, με το νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής και μέχρι την εξόφληση. Να σημειωθεί δε εδώ, ότι στο ανωτέρω ποσό δεν είναι δυνατόν να υπολογιστεί ΦΠΑ, αφού η ενάγουσα το ζητεί με βάση την αδικοπραξία. Επίσης το Δικαστήριο κρίνει ότι συντρέχουν εξαιρετικοί λόγοι και πρέπει η απόφαση να κηρυχθεί προσωρινώς εκτελεστή για το ποσό των 6.000 €. τέλος, η εναγόμενη πρέπει να υποχρεωθεί στην καταβολή της δικαστικής δαπάνης της ενάγουσας, κατά το μέρος που η αγωγή έγινε δεκτή (άρθρο 178 ΚΠολΔ), όπως ειδικότερα ορίζεται στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Συνεκδικάζει τις υπ’ αριθμ. καταθ.125/2007 (υπό στοιχείο Α’) και υπ’ αριθμ. καταθ. 371/2007 (υπό στοιχείο Β’) αγωγές κατ’ αντιμωλία των διαδίκων.
Αναστέλλει την εκδίκαση της υποβληθείσας με τις προτάσεις στην υπό στοιχείο Α’ αγωγή, ένστασης συμψηφισμού, μέχρι την έκδοση οριστικής απόφασης.
Δέχεται εν μέρει την υπό στοιχείο Α΄ αγωγή.
Υποχρεώνει την εναγόμενη να καταβάλει στην ενάγουσα το συνολικό ποσό των πενήντα δύο χιλιάδων, εννιακοσίων δεκαεπτά ευρώ και δέκα λεπτών (52.917,10 €) με το νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής και μέχρι την εξόφληση.
Κηρύσσει την απόφαση προσωρινώς εκτελεστή για το ποσό των είκοσι χιλιάδων (20.000,00 €) ευρώ.
Καταδικάζει την εναγόμενη στη πληρωμή της δικαστικής δαπάνης της εναγομένης την οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων (2.000,00 €) ευρώ.
Δέχεται εν μέρει την υπό στοιχείο Β’ αγωγή.
Υποχρεώνει την σε αυτήν εναγόμενη να καταβάλει στην ενάγουσα το συνολικό ποσό των δεκαεπτά χιλιάδων, εννιακοσίων δέκα ευρώ και δεκατριών λεπτών (17.910,13 €) με το νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής και μέχρι την εξόφληση.
Κηρύσσει την απόφαση προσωρινώς εκτελεστή για το ποσό των έξι χιλιάδων (6.000,00 €) ευρώ.
Καταδικάζει την εναγόμενη στη πληρωμή της δικαστικής δαπάνης της εναγομένης την οποία ορίζει στο ποσό των επτακοσίων (700,00 €) ευρώ.