ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ: ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΛΑΚΩΝΙΑΣ(ΣΠΑΡΤΗ)

ΔΙΚΑΣΤΗΣ : Σ.ΑΣΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΣ, Πρωτοδίκης

ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ Γραφείου: Κ.Ε.ΜΑΚΑΡΩΝΑΣ

ΑΝΑΚΟΠΗ ΚΑΤΑ ΕΚΘΕΣΕΩΣ ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΗΣ ΚΑΤΑΣΧΕΣΕΩΣ ΑΚΙΝΗΤΩΝ- ΑΚΥΡΗ Η ΕΚΘΕΣΗ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΣ ΒΛΑΒΗΣ ΑΝ ΔΕΝ ΜΕΣΟΛΑΒΕΙ ΕΠΤΑΜΗΝΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ ΑΠΌ ΤΗΣ ΠΕΡΑΤΩΣΕΩΣ ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΧΕΣΕΩΣ ΕΩΣ ΤΗΣ ΗΜ/ΝΙΑΣ ΠΛΕΙΣΤΗΡΙΑΣΜΟΥ ΜΗ ΥΠΟΛΟΓΙΖΟΜΕΝΟΥ ΤΟΥ ΔΙΑΣΤΗΜΑΤΟΣ 1-31 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ _ ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΔΕΝ ΔΕΣΜΕΥΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗ ΣΕΙΡΑ ΚΑΤΑΣΤΡΩΣΕΩΣ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ ΛΟΓΩΝ ΤΟΥ ΔΙΚΟΓΡΑΦΟΥ ΤΗΣ ΑΝΑΚΟΠΉΣ_ΔΕΧΕΤΑΙ ΑΝΑΚΟΠΗ.

*****

ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΛΑΚΩΝΙΑΣ

(ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΕΔΡΑ ΣΠΑΡΤΗΣ)

ΕΙΔΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ

303/2026

ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΛΑΚΩΝΙΑΣ

Αποτελούμενο από το Δικαστή, Σταύρο Ασημακόπουλο, Πρωτοδίκη, που ορίσθηκε από τον Διευθύνοντα το Πρωτοδικείο, και από την Γραμματέα, Μαρία Νικολούδη.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, την 22-05-2026, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

ΤΩΝ ΑΝΑΚΟΠΤΟΝΤΩΝ: …………………που παραστάθηκαν διά του πληρεξουσίου Δικηγόρου Αθηνών, Κυριάκου Μακαρώνα.

ΤΩΝ ΚΑΘ’ΩΝ Η ΑΝΑΚΟΠΉ: 1)ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία ……ΧΡΗΜΑΤΟΟΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΜΟΝΟΠΡΟΣΩΠΗ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΑΠΑΙΤΗΣΕΩΝ ΑΠΟ ΔΑΝΕΙΑ ΚΑΙ ΠΙΣΤΩΣΕΙΣ …………που εδρεύει ………ως διαχειρίστρια των απαιτήσεων της εταιρείας ειδικού σκοπού με την επωνυμία ………………. καθώς και της εταιρείας με την επωνυμία ……….που παραστάθηκε διά του πληρεξουσίου Δικηγόρου Σπάρτης, Ηλία Εξαρχάκου, 2) της εταιρείας με την επωνυμία ……………..με έδρα το Λουξεμβούργο, νομίμως εκπροσωπουμένης, και 3) της εταιρείας με την επωνυμία ………………..που δεν παραστάθηκαν.

Οι ανακόπτοντες άσκησαν την με αριθμό κατάθεσης …………ανακοπή τους, η οποία προσδιορίστηκε για την δικάσιμο που σημειώνεται στην αρχή της παρούσας, γράφτηκε δε στο πινάκιο, εκφωνήθηκε στη σειρά της και συζητήθηκε.

Κατά την συζήτηση, οι πληρεξούσιοι δικηγόροι των διαδίκων, που παραστάθηκαν, ζήτησαν να γίνουν δεκτά όσα αναφέρονται στα πρακτικά και τις προτάσεις τους.

ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ

ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Η υπό κρίση ανακοπή αρμοδίως και παραδεκτώς εισάγεται ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου, προκειμένου να εκδικαστεί κατά την προκειμένη διαδικασία των περιουσιακών διαφορών (βλ. αρθ. 614 επ. σε συνδ. Και ,ε άρθ. 937 παρ. 3ΚΠολΔ), έχει δε ασκηθεί εμπροθέσμως , ήτοι εντός 45 ημερών από την κατάσχεση, και πρέπει, συνεπώς, να γίνει δεκτή κατά το τυπικό της μέρος, και ακολούθως να ερευνηθεί, ως προς το απραδεκτό και βάσιμο των λόγων της.

Από τη διάταξη του άρθρου 954 παρ.2 στ.ε’ ΚΠολΔ , όπως η παράγραφος αυτή ισχύει μετά την αντικατάστασή της με το άρθρο 207 παρ. 4 του Ν. 4512/2018 (ΦΕΚ Α’ 5/17.01.2018) και μετά την εκ νέου τροποποίησή της με το άρθρο 63 του Ν. 4812/2021 (ΦΕΚ Α’ 190/12.10.2021), και κατά το άρθρο 993 παρ. 2 εδ.α’ του ίδιου Κώδικα και μετά την τροποποίησή του με το άρθρο 76 του Ν. 4842/2021 (ΦΕΚ Α΄190/12.10.2021), εφαρμόζεται και στην κατάσχεση ακινήτων, προκύπτει ότι μεταξύ των στοιχείων που πρέπει να περιέχει η κατασχετήρια έκθεση είναι και η αναφορά της ημέρας του πλειστηριασμού, η οποία «ορίζεται υποχρεωτικά επτά (7) μήνες από την ημέρα περάτωσης της κατάσχεσης και όχι πάντως μετά την παρέλευση οκτώ (8) μηνών από την ημέρα αυτή». Με την παραπάνω διάταξη προβλέπεται καταρχήν ως υποχρεωτικό το ελάχιστο χρονικό διάστημα των επτά μηνών που πρέπει να μεσολαβήσει από την περάτωση της κατάσχεσης έως την ημερομηνία διενέργειας του πλειστηριασμού, προβλέπεται, δε, επιπλέον, προφανώς για την περίπτωση που δεν είναι εφικτός ο ορισμός του πλειστηριασμού ακριβώς σε επτά μήνες από την ημέρα της κατάσχεσης, ένα ακόμα ανώτατο χρονικό όριο, μέχρι το πέρας του οποίου πρέπει να οριστεί ο πλειστηριασμός, δηλαδή προβλέπεται η δυνατότητα «παράτασης» ουσιαστικά του υποχρεωτικού χρόνου των επτά μηνών για έναν ακόμα μήνα. Κατά το προηγούμενο νομικό καθεστώς παρόμοια ρύθμιση σχετικά με τα χρονικά όρια διενέργειας του πλειστηριασμού περιείχε η διάταξη του άρθ. 998 παρ. 4 ΚΠολΔ, η οποία όριζε ότι «ο πλειστηριασμός δεν μπορεί να γίνει πριν περάσουν σαράντα ημέρες από την ημέρα που έγινε η κατάσχεση»(εδάφιο α’), και χωρίς να προβλέπει ευθέως ανώτατο χρονικό όριο ορισμού της ημερομηνίας διεξαγωγής του πλειστηριασμού, όριζε επιπλέον ότι «εάν ο πλειστηριασμός (ακινήτου) ορίστηκε σε χρόνο απώτερο του τετραμήνου από την ημέρα της κατάσχεσης, εφαρμόζεται η διάταξη του άρθρο 973 παρ. 4 του Κ.Πολ.Δ.» (εδάφιο τελευταίο), δηλαδή προέβλεπε τη δυνατότητα υποκατάστασης άλλου δανειστή του καθ’ ου η εκτέλεση στη θέση του επισπεύδοντος, ορίζοντας έτσι έμμεσα ως κύρωση για την παραβίαση του παραπάνω χρονικού ορίου την έκπτωση του επισπεύδοντος από το δικαίωμα συνέχισης της επίσπευσης της διαδικασίας της εκτέλεσης. Με βάση το προηγούμενο νομοθετικό καθεστώς γινόταν δεκτό ότι παρά τη μη ρητή απειλή ακυρότητας η μη τήρηση του ελαχίστου χρονικού ορίου των σαράντα ημερών από την κατάσχεση μέχρι τον πλειστηριασμό, είχε ως συνέπεια την ακυρότητα του πλειστηριασμού, χωρίς την συνδρομή του στοιχείου της βλάβης. Περαιτέρω, κατά το άρθρο 159 ΚΠολΔ: «Η παράβαση διάταξης που ρυθμίζει τη διαδικασία και ιδίως τον τύπο κάποιας διαδικαστικής πράξης συνεπάγεται ακυρότητα, την οποία απαγγέλλει το δικαστήριο, 1) αν την τήρηση της διάταξης απαιτεί ρητά ο νόμος με την ποινή της ακυρότητας, 2) αν για την παράβαση αυτή επιτρέπεται αναίρεση ή αναψηλάφηση, 3) σε κάθε άλλη περίπτωση, αν ο δικαστής κρίνει ότι η παράβαση προκάλεσε διάδικο που την προτείνει βλάβη η οποία δεν μπορεί να αποκατασταθεί διαφορετικά παρά μόνο με την κήρυξη της ακυρότητας». Από τις παραπάνω διατάξεις συνάγεται ότι απαγγελία της ακυρότητας είναι υποχρεωτική και χωρίς να συντρέχει το στοιχείο της βλάβης, όταν πρόκειται για παράβαση διάταξης, την τήρηση της οποίας απαιτεί ρητά ο νόμος με την απειλή της ακυρότητας. Έχει γίνει, ωστόσο, δεκτή η άποψη στη θεωρία και την νομολογία ότι το ίδιο ισχύει και όταν ο νόμος χρησιμοποιεί παρεμφερείς προς την ποινή της ακυρότητας εκφράσεις, οι οποίες είναι νομικά ή κατά περιεχόμενο ταυτόσημες αντίστοιχες ή ισοδύναμες προς αυτήν, όπως οι φράσεις: «δεν μπορεί να γίνει», «δεν ισχύει» ή «απαγορεύεται» (ΟλΑΠ 963/1985, ΕφΑΘ 11081/1996 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ). Η διάταξη του άρθρου 954 παρ.2 στ.ε’ Κ.Πολ.Δ., όπως ισχύει μετά την τροποποίηση της με το άρθ. 63 του ν. 4842/2021, δεν ορίζει ρητά τις συνέπειες που θα επιφέρει στο κύρος της ο ορισμός του πλειστηριασμού νωρίτερα από τους επτά μήνες από την περάτωση της κατάσχεσης ή αργότερα από τη συμπλήρωση οκτώ μηνών από αυτήν και δεν ορίζει τις συνέπειες ως προς το κύρος του πλειστηριασμού που θα διενεργηθεί εκτός των παραπάνω χρονικών ορίων. Όμως από τη γραμματική διατύπωση της διάταξης (η ημέρα του πλειστηριασμού «ορίζεται υποχρεωτικά επτά (7) μήνες από την ημερομηνία περάτωσης της κατάσχεσης») συνάγεται ότι εάν η ημερομηνία για τη διενέργεια του πλειστηριασμού ορισθεί νωρίτερα, δηλαδή εκτός του κατωτάτου ορίου των επτά μηνών από την κατάσχεση, η κατασχετήρια έκθεση μπορεί να προσβληθεί για ακυρότητα, ανεξαρτήτως βλάβης, διότι η φράση «ορίζεται υποχρεωτικά» εξομοιώνεται με απειλή ακυρότητας (ΕφΠειρ86/2022 ΑΡΜ 2022.1307, Βλ. Κιουπτσίδου – Στρατουδάκη σε Κεραμέα/Κονδύλη/ Νίκα, Ερμηνεία ΚΠολΔ, 2^η έκδοση, άρθρο 954, αριθ.2, σελ. 359). Ακόμη, κατά το άρθρο 940 Α ΚΠολΔ, το οποίο προστέθηκε με το άρθρο 10 παρ. 9 του Ν. 2145/1993 που ισχύει από 28.05.1993: «Στο χρονικό διάστημα από 1 μέχρι 31 Αυγούστου δεν επιτρέπεται η διενέργεια οποιασδήποτε πράξης εκτέλεσης, συμπεριλαμβανομένης και της επιταγής προς εκτέλεση . Το προηγούμενο εδάφιο δεν εφαρμόζεται, όταν πρόκειται για πλοία και αεροσκάφη». Ο σκοπός που επιδιώχθηκε με τη θέσπιση της διατάξεως αυτής ήταν, προφανώς, η διευκόλυνση της αναπαύσεως, κατά τη διάρκεια του Αυγούστου, των προσώπων, τα οποία, με οποτεδήποτε τρόπο, απασχολούνται με τις αναγκαστικές εκτελέσεις. Ενόψει δε της λεκτικής διατυπώσεως της ως άνω διατάξεως, η οποία είναι γενική, με σαφή προσδιορισμό των εξαιρέσεων στο εδ.Β’ αυτής, η θεσπιζομένη απαγόρευση καταλαμβάνει κάθε πράξη της αναγκαστικής εκτέλεσης, πέρα από τη μνημονευομένη επιταγή προς εκτέλεση, η οποία αποτελεί το αφετήριο σημείο ενάρξεως της αναγκαστικής εκτελέσεως. Περαιτέρω, η διάταξη αυτή του άρθρου 940 Α ΚΠολΔ προφανώς υπαγορεύτηκε  και για λόγους προστασίας του οφειλέτη από ενδεχόμενο αιφνιδιασμό του και απώλεια προθεσμιών. Η παραβίαση της διατάξεως αυτής, με την ενέργεια πράξεως αναγκαστικής εκτελέσεως κατά τη διάρκεια του Αυγούστου, επιφέρει ακυρότητα της πράξεως, χωρίς τη συνδρομή του στοιχείου της βλάβης, της οποίας δεν απαιτείται επίκληση κατ’ απόδειξη.

Τούτο δεν ορίζεται μεν ρητώς, προκύπτει όμως από την έντονα απαγορευτική διατύπωση της διατάξεως «δεν επιτρέπεται», που ισοδυναμεί με ποινή ακυρότητας, ανεξάρτητα από την οποιαδήποτε βλάβη (ΑΠ 1441/2017 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ).Από το νόημα δε και τον σκοπό της παραπάνω διατάξεως σε συνδυασμό με τις διατάξεις των άρθρων 954 παρ. 2περ.ε κατ. 993 παρ.2 εδ.α,κατά τις οποίες στην κατάσχεση της κινητής και ακίνητης περιουσίας του οφειλέτη η ημέρα πλειστηριασμού ορίζεται υποχρεωτικά 7 μήνες από την ημέρα περάτωσης της κατάσχεσης και όχι πάντως μετά την παρέλευση οκτώ μηνών από την ημέρα αυτή, αλλά και με το άρθρο 147 παρ. ΚΠολΔ, που προβλέπει τον μη συνυπολογισμό του χρονικού διαστήματος από 1 έως 31 Αυγούστου στις εκεί περιοριστικά αναφερόμενες προθεσμίες, πλην όμως μπορεί να εφαρμοστεί αναλογικά και επί άλλων προθεσμιών (ενδεικτικά ΕφΙωαν 441/2005 ΑΡΜ 2007.523), συνάγεται ότι το χρονικό διάστημα από 1 έως 31 Αυγούστου δεν συνυπολογίζεται, κατ’ ανάλογη εφαρμογή του άρθρου 147 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ, και κατά τον υπολογισμό του επταμήνου για τον καθορισμό της ημέρας του πλειστηριασμού κατά το άρθρο 954 παρ. 2 περ.ε ΚΠολΔ (βλ. για το ότι στην σχετική προθεσμία δεν προσμετράται η περίοδος του Αυγούστου, ΕφΑΘ 53/2024 Nomos, ΕφΘρακ 41/2023 ΕφΑΔ 2023, σελ.283, ΕφΑΘ 5040/2022 Nomos, EφΑΘ 1062/2022 ΤΝΠ ΙΣΟΚΡΑΤΗΣ, ΕφΑΘ 34/2022, Nomos, ΕφΠειρ 36/2022 Nomos, ΜονΠρΘεσ 7280/2023 Qualex, ΜονΠρΠειρ 2580/2023  Nomos, ΜονΠρΠατρ 141/2023 Nomos, ΜονΠρΠατρ8/2022 Nomos, ΜονΠρΑθ 4379/2022 Nomos, ΜονΠρΚορ 89/2022 Nomos, ΜΠρΑθ 93/2021 Nomos, ΜονΠρΑθ 108/2021 Nomos,  ΜΠρΘεσσαλ. 12764/2021 Nomos, ΜονΠρΘεσ 14008/2021 Nomos, ΜΠρΑθ 1057/2019 Nomos- για την ανάγκη διασταλτικής ερμηνείας των διατάξεων περί αναστολής των προθεσμιών, όπως εκείνη του άρθ. 147 παρ.2 ΚΠολΔ.βλ.ΕφΠειρ 80/2024 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ). Στην προκειμένη περίπτωση, με τον πέμπτο λόγο της υπό κρίση ανακοπής, που παραδεκτώς προτάσσεται προς έρευνα, μη δεσμευόμενο το Δικαστήριο από την σειρά κατάστρωσης στο δικόγραφο, οι ανακόπτοντες ισχυρίζονται ότι είναι άκυρη η προσβαλλομένη έκθεση αναγκαστικής κατάσχεσης, δεδομένου ότι, δυνάμει αυτής, επισπεύδεται αναγκαστικός πλειστηριασμός σε χρονικό σημείο έλασσον του επταμήνου (ημερομηνία πλειστηριασμού: 21-10-2026,), καθώς δεν έπρεπε να συνυπολογιστεί και το χρονικό διάστημα από 1-31 Αυγούστου. Με αυτό το περιεχόμενο ο λόγος αυτός τυγχάνει παραδεκτός και νόμιμος, σύμφωνα και με την άποψη που υιοθετεί και το παρόν Δικαστήριο, στηριζόμενος στις  αναφερόμενες ανωτέρω νομικές σκέψεις διατάξεις και πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω και ως προς την ουσιαστική του βασιμότητα.

Από όλα τα προσκομισθέντα με νόμιμη επίκληση από τους διαδίκους έγγραφα προκύπτει ότι με την προσβαλλομένη έκθεση αναγκαστικής κατάσχεσης ορίσθηκε αναγκαστικός πλειστηριασμός με ημερομηνία 21-10-2026, ήτοι 7 μήνες και 9 ημέρες μετά την περάτωση της κατάσχεσης που έλαβε χώρα την 13.03.2026, συμπεριλαμβανομένου, όμως, για τον υπολογισμό του υποχρεωτικού επταμήνου που προβλέπεται στη διάταξη του άρθρου 951 παρ. 2 στοιχ. Ε’ ΚΠολΔ και 993 παρ.2^α ΚΠολΔ για τον ορισμό της ημέρας του πλειστηριασμού, και του χρονικού διαστήματος από 1 έως 31 Αυγούστου. Όμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 940 Α εδ. α’ ΚΠολΔ, δεν επιτρέπεται στο διάστημα από 1^η μέχρι 31^η Αυγούστου η διενέργεια οποιασδήποτε πράξης εκτέλεσης συμπεριλαμβανομένης και της επιταγής προς εκτέλεση. Η διάταξη αυτή συμπληρώνει αυτή του άρθρου 147 παρ. 2 ΚΠολΔ και έχει ως σκοπό τη διασφάλιση των απαιτήσεων, σύμφωνα με τις σύγχρονες αντιλήψεις, θερινών διακοπών των παραγόντων της εκτελεστικής διαδικασίας, και κατά το διάστημα αυτό δεν επιτρέπεται εν γένει η διενέργεια πράξεων εκτέλεσης, στην οποία (απαγόρευση) περιλαμβάνεται έστω και εάν δεν ορίζεται ρητά ο υπολογισμός του χρονικού διαστήματος του Αυγούστου, ενόψει και της ευρύτητας της διάταξης του άρθρο 940 Α του ιδίου ως άνω Κώδικα. Κατά συνέπεια, κατ’ ανάλογη εφαρμογή της διατάξεως του άρθρου 147 παρ. 2 ΚΠολΔ, η οποία (ανάλογη εφαρμογή) δεν αποκλείεται ενόψει του προεκτεθέντος σκοπού και της ευρύτητας της διατυπώσεως της διατάξεως του άρθρο 940 Α ΚΠολΔ, σε συνδυασμό με τα οριζόμενα στη διάταξη του άρθρου 954 παρ. 2 περ.ε και 993 ΚΠολΔ, αλλά και τα οριζόμενα στη διάταξη του άρθρου 993 παρ. 2, ‘Εάν η παραπάνω προθεσμία συμπληρώνεται τον Αύγουστο, τότε για τον υπολογισμό της λαμβάνεται υπόψη ο επόμενος μήνας», όπως ισχύει από 01.01.2022, δυνάμει των άρθρων 53 και 120 Ν. 4842/2021 (ΦΕΚ Α 190), το χρονικό διάστημα από 1 Αυγούστου έως 31 Αυγούστου δεν έπρεπε να υπολογιστεί και να συμπεριληφθεί για τον υπολογισμό του υποχρεωτικού επταμήνου για τον ορισμό της ημέρας του πλειστηριασμού, αφού η προθεσμία τελούσε σε αναστολή, κατ’ εφαρμογή των ως άνω διατάξεων. Συνεπώς, εσφαλμένα προσδιορίστηκε με την προσβαλλομένη έκθεση ο ορισθείς πλειστηριασμός για τις 26.10.2026, κατά παράβαση της διάταξης του άρθρου 940 Α ΚΠολΔ και πρέπει να γίνει δεκτός ο συναφής λόγος και να ακυρωθεί η ένδικη έκθεση αναγκαστικής κατάσχεσης (βλ. έτσι και ΜονΠρΠειρ 2580/2023, ΜονΠρΠατρ 8/2022 όπ.π), ενώ παρέλκει η εξέταση λοιπών λόγων, καθόσον επί ανακοπής του άρθρου 933 ΚΠολΔ, αρκεί να γίνει δεκτός ένας λόγος που επιφέρει την ακυρότητα προσβαλλομένων πράξεων  της εκτελεστικής διαδικασίας, καθιστώντας την εξέταση των υπολοίπων λόγων άνευ αντικειμένου. Κατ’ ακολουθίαν των ανωτέρω, η κρινομένη ανακοπή πρέπει να γίνει δεκτή ως και ουσιαστικά βάσιμη , και να ακυρωθεί η υπ’ αριθ. 15Β/13-03-2026 έκθεση αναγκαστικής κατάσχεσης, παρέλκει δε η έρευνα των λοιπών λόγων, που περιέχονται στο δικόγραφο της ανακοπής. Τέλος, τα δικαστικά έξοδα θα πρέπει να συμψηφιστούν ανάμεσα στους διαδίκους, λόγω της δυσχέρειας στην ερμηνεία των κανόνων δικαίου που εφαρμόστηκαν(άρθρο 179 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ΄

ΔΙΚΑΖΟΝΤΑΣ αντιμωλία των ανακοπτόντων και της πρώτης καθ’ων και ερήμην των λοιπών.

ΔΕΧΕΤΑΙ την ανακοπή.

ΑΚΥΡΩΝΕΙ την υπ’αριθμ……./13.03.2026 έκθεση αναγκαστικής κατάσχεσης ακίνητης περιουσίας της Δικαστικής Επιμελητρίας, ………..με έδρα το Πρωτοδικείο Καλαμάτας.

ΣΥΜΨΗΦΙΖΕΙ τα δικαστικά έξοδα.

Κρίθηκε, αποφασίστηκε και δημοσιεύτηκε σε έκτακτη δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Σπάρτη, στις  25-06-2026 χωρίς την παρουσία των διαδίκων και των πληρεξουσίων δικηγόρων τους.

Ο ΔΙΚΑΣΤΗΣ                                                       Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ